De kringloop van het leven

Voor zover we weten, bestaan er geen organismen die het eeuwige leven krijgen. Aan alles komt helaas een eind. Maar die terminus is meestal ook de start van een totaal nieuw leven, namelijk dat van voedsel of grondstof worden van en voor andere natuurlijke organismen.

Eigenlijk kennen we dat proces goed uit de eigen tuin. In het najaar vallen de bladeren van de bomen. Bladgroen wordt netjes getransformeerd naar de overblijvende houterige delen, en afvalstoffen komen in het blad terecht. Het gevolg is een kleurrijk herfstblad, dat afgestoten wordt zodra het wat kouder wordt of de najaarstormen hevig aan de bomen schudden. Het blad dwarrelt neer en kan dan langzaamaan beginnen aan de afbraak tot bladgrond of humus.  Natuurlijk helpt de natuur zelf een handje om alles sneller te laten verlopen. Tenminste als het geen exoten zijn zoals de Amerikaanse eik die heel dikke pakketten vormt, waar nog nauwelijks lucht tussen zit. Die bladeren blijven jaren liggen en versmachten de bodem en eventuele kruiden. Maar normaal gaat een ree of een egel rondlopen in de bladeren. En daar profiteren dan allerlei insecten van. Sommige eten van de bladeren, andere rollen ze op om er in te overwinteren, nog andere versnipperen ze, soms zelfs om het nest warm te houden. We denken dan aan de rode bosmier.

De onderwereld van schimmels en zwammen
Met vocht en warmte komen ook de bacteriën en schimmels om de hoek kijken. Zij breken de bladeren af zodat compostwormen of regenwormen de echte donkere zwarte bladgrond helpen maken. Opmerkelijke schimmels zijn natuurlijk paddenstoelen. Die vereenzelvigen we met de herfst en dus bladval, en ze dragen zeker bij tot het natuurlijk evenwicht van de bodemwereld. Paddenstoelen of zwammen zijn eigenlijk wat de appels zijn van een appelboom. Beetje boutade, maar de ondergrondse mycelliumdraden kan je vergelijken met de boom, en de vrucht is dan de mythische kabouterwoning.

Lees het vervolg van dit artikel in het novembernummer van Fence.

%d bloggers liken dit: