Ecologische stadsmus Veerle Dobbelaere

Met heel wat topfilms en -series op haar curriculum vitae, koos Veerle Dobbelaere een tijdje geleden voor een nieuwe wending: Clodette. Met haar lieve en intrigerende woorden op tafel- en keukensnuisterijen creëert ze een vertederende collectie. Steeds met oog voor het milieu. “We moeten allemaal wat meer bezig zijn met onze ecologische voetafdruk”, aldus Veerle.

Ik ontmoet Veerle Dobbelaere in een biobakkerij in het centrum van Veerle Dobbelaere 2Antwerpen. Vintage bureaulampjes werpen hun licht over kleine, donker houten tafeltjes. De bakkerstoog dateert uit grootmoeders tijd. Door de boxen weerklinkt een jazzy nummer. Zij neemt een sap van komkommer, selder, munt en appel. Ik besluit na lang overwegen een met wortel, appel en gember te proberen. Terwijl de gember mijn keel kriebelt, is bio en gezonde voeding voor Veerle eerder de regel dan uitzondering. “Nee, ik ben niet fanatiek bezig met gezonde voeding, het is voor mij een gewoonte en vanzelfsprekendheid. In de supermarkt kies ik veelal voor bioproducten. Maar als de biogroenten er niet goed uit zien, dan zal ook ik kiezen voor de mooie ronde tomaat, moet ik eerlijk toegeven. Gelukkig wordt de keuze steeds groter. Enkel in vis is het assortiment klein. Zalmvariëteiten in overvloed maar andere soorten zijn weinig te vinden in het biogamma.” Of ze zichzelf waagt aan een biologische moestuin? “Ik woon in het centrum van Antwerpen. Mijn stadstuintje leent zich er niet toe grote hoeveelheden groenten te kweken. Bovendien heb ik een heel erg druk leven, dus hou ik mijn tuin simpel. Bij me thuis staan bijvoorbeeld grote plantenbakken met kruiden: gewone en bladpeterselie, drie soorten basilicum, koriander, bieslook, oregano, munt, salie, rozemarijn, tijm, citroentijm, rucola. Noem maar op, het staat in mijn tuin. Ik vind het heerlijk om thuis te komen, naar mijn tuin te kijken en een recept uit mijn mouw te schudden. Dat is echt tof. Zo smaakt mijn zelfbereide pesto heerlijk. Soms waag ik me eens aan iets aparts. Ik probeer nu zelf quinoa te telen. En ja hoor, het lukt. Er staat inmiddels een mooi plantje. Ik ben nog maar dit jaar begonnen met mijn kruidentuintje. Vorig jaar had ik een plaatsje vrijgemaakt, maar mijn hond plaste steeds op mijn tuintje in wording. Daar kon ik toch niet meer van gaan eten? Het was een groot gemis en nu ben ik extra blij. Als ik meer tijd zou hebben, zou ik zeker wat meer groenten proberen te kweken. Vooral tomaten, waar ik gek op ben. Maar een leven met meer tijd, zou ik me bijna niet kunnen voorstellen.”

Op de buis
Daar we Veerle vroeger vaker op het kleine scherm zagen, liggen haar prioriteiten nu bij haar eigen project. “Mijn doel is om nog een keer per jaar een mooie rol te spelen. Dat kan een grote rol of een hoofdrol zijn. Maar dat mag ook een bijrol zijn. Als het maar leuk is. Zo zal je me dit najaar in de hoofdrol van de nieuwe één-serie ‘Vriendinnen’ kunnen zien. Ik vind het voor mezelf noodzakelijk dat ik kan kiezen en niet wéér een soortgelijke rol moet spelen. Door Clodette en de coaching die ik daarnaast doe, is dat mogelijk. Het moet spannend blijven. Ik heb hard gewerkt om me die keuze te kunnen permitteren. Clodette brengt twee dingen die ik echt graag doe samen: dingen creëren met mijn eigen handen en schrijven. Dat is helemaal geweldig. Ik ben continu bezig met taal en teksten. Taal is gewoon mijn ding. Ik denk steeds in concepten die met taal te maken hebben. Een rol spelen is een soort van thuiskomen maar ik heb het acteren niet meer nodig omdat ik een ander kanaal heb gevonden voor dat creatieve. Ik wil alleen nog spelen als de rol me echt aanspreekt.”

www.clodette.be

Lees het volledige interview met Veerle Dobbelaere in het septembernummer van Fence.

 

Composteerbare vaat

Veerles winkels in de Volksstraat is schuin tegenover de biobakker waar we vertoeven gelegen. “Om elf uur doe ik open, zullen we even gaan kijken?” Wit is de overheersende tint in het interieur. Wie hier binnen stapt, kan maar beter de tijd nemen om in de vele rekjes en schabben te neuzen en alle liefdevolle tekstjes te lezen.  ‘Buig je hoofd een klein beetje. Sluit je ogen, tuit je mond.’, ‘In geval van nood, weet dat ik er voor je ben.’ Een servetje van Clodette tovert een glimlach op je mond.  “We willen dat mensen vrolijk worden van onze producten. Een chique diner, tuinfeest of barbecue krijgt zo een extra dimensie.” Leuk zijn de vaatdoekjes die biologisch afbreekbaar zijn. “Deze vaatdoekjes bestaan uit cellulose en katoen. Je kan ze wassen tot 90 °C en als ze na veelvuldig gebruik versleten zijn, kan je ze gewoon bij het gft-afval kwijt. Ze zijn composteerbaar. Het product wordt in Zweden gemaakt. In Scandinavië staan ze al veel verder met ecologische producten dan wij hier. Bij het ontwerpen van onze collectie houden we altijd onze ecologische voetafdruk in het oog. We zouden dat allemaal een beetje meer moeten doen. Onze filosofie is ‘Made in Belgium’ of ten minste ‘Made in Europe’. Het lukt ons om zestig procent in België te produceren. Er is zoveel kennis en ambacht in onze omstreken en we maken er te weinig gebruik van. Ik wil graag investeren in de drukkerijen en weverijen in de buurt. Ik vind dat belangrijk op niveau van waarde en van visie. Qua transport en vervuiling is er natuurlijk een groot verschil als je samenwerkt met een drukker uit Deurne of een uit het Verre Oosten. Dat maakt natuurlijk dat onze collectie wat duurder is omwille van de eerlijke uurlonen die men hier in Europa uitbetaalt. Nee, ons papier is geen recyclage, maar is wel niet gebleekt. En ook ons katoen heeft geen biolabel. We hebben er lang over getwijfeld om biokatoen te gebruiken, maar we wilden met weverijen uit de omgeving werken en die bieden geen biokatoen aan. Waarom niet? Ze zijn zelf niet zeker van het biogehalte dat uit het Verre Oosten geïmporteerd wordt. Transport is daarbij alvast een groot vraagteken. Wij vinden het op een of andere manier ecologisch om katoen van hier te gebruiken, wel zonder biolabel maar zonder de vervuiling van het transport. Mensen zijn naar mijn idee te weinig kritisch tegenover de vele biolabels. Ook nu we in zee gaan met Serax (Een decoratiemerk dat je vast kent van de potten en plantenbakken, nvdr.) zullen we onze filosofie Made in Belgium/Europe behouden. Wij zijn maar met zijn twee en door de samenwerking met het merk kunnen we groeien en nog meer investeren in lokale ambachten en grondstoffen.”

 

Gekke bloemen, dat is tof

Op een gedekte buitentafel in de etalage liggen twee artisjokken. “Als het goed is, zullen deze artisjokken binnenkort gaan bloeien, met mooie paarse bloemen als resultaat. Ik hou van zulke gekke dingen. Voor mij geen mooi samengestelde ruiker snijbloemen maar graag een boeket wilde bloemen. Aan de Vogelmarkt hier in Antwerpen zijn er betonnen paadjes gemaakt met daartussen wilde bloemen. Dat vind ik tof. Zo had ik een tijdje geleden enkele amaryllisbloembollen in een glazen schaal met water liggen. Vrienden keken me gek aan en vroegen of ik de aarde vergeten was. Maar nee hoor, ook zo komen ze uit en krijgen ze bloemen. Dat soort gekkigheden, daar hou ik van. Een oud vaasje met een tak waarvan je zou denken dat het onkruid is, dat past bij mij. Het moet niet allemaal afgelijnd zijn. Ik hou van een beetje chaos. Daarom woon ik ook in de stad. Maar ik droom er van om ooit ergens op een berg in Spanje te wonen met de nodige kippen en geiten die in mijn tuin rondlopen. Buiten kijken en een bomen en lucht zien, De natuur is helend. Het brengt me tot rust. Ik vind een stad top, maar af en toe moet ik toch wel iets anders hebben.”

 

%d bloggers liken dit: