Kruidentuin? Kruidenduin!

Wie er niet op let, loopt ze gewoon voorbij. In de duinen en op het strand van onze Noordzee groeien tal van eetbare zilte planten. Met de nodige zorg, kan je ze ook telen in je tuin.

De culinaire tuin van Vordenstein staat er vol van en kruidenkenner Wim Maes experimenteert er graag mee. Hij vertelt je hoe je halofyten kan cultiveren en op welke manier je ze in de keuken kan gebruiken.

De kruidentuin van Vordenstein

Zeelavas
Zeelavas

Net iets meer dan een jaar geleden blies Wim Maes de culinaire kruidentuin van Vordenstein nieuw leven in. Hij plantte er verschillende soorten in thematuinen zoals de zilte kustkruidentuin waarvan Sergio Herman – zelf afkomstig van de kust – het peterschap op zich nam. Neem op een mooie lentedag eens de tijd voor een heerlijke, educatieve wandeling door de tuin. Het zal je opvallen dat het gros van de zilte planten ingepland zijn met schelpen.

Deze zouttolererende planten, ook wel halofyten genoemd, zijn echte overlevers van de oudheid. Botanisch gezien werken ze met een omgekeerde osmose, een proces om water te zuiveren. Dat is ook nodig gezien hun groeiplaats op de vloedlijn, op het strand, tussen de rotsen en in de duinen. Ook schelpen werken op deze manier. Vandaar dat het goed is om deze soort in te planten met schelpen.

Het strand

Op de vloedlijn vinden we veelal vaste planten die ook een tijdje onder water kunnen gedijen, bijvoorbeeld bij springtij. Denk daarbij aan zeevenkel, zeekool, zeelavas, oesterplant, zeebiet en zilt lepelblad. Dit zijn typische planten voor het noordelijk halfrond, door de jaren heen verspreid door de zee.

Zeekool groeit uit tot een grote plant en heeft na enkele jaren een prachtige bloei. Deze bloemen kunnen gegeten worden en smaken nectar- en honingachtig. Het blad is moeilijk verteerbaar en mag zeker niet ouder dan een week zijn. Meestal worden ze voor consumptie gebleekt.

Zeekool
Zeekool

Van zeebiet wordt het blad gebruikt. Intussen bestaan er van biet verschillende soorten en kleuren, dit komt omdat men zeebieten gekruist heeft met Egyptische oerbieten tot men warmoes verkreeg. Door deze warmoes terug te gaan kruisen creëerde men verschillende soorten biet.

Tussen de eb- en vloedlijn vind je schooikruid met een licht zilte tot peperachtige smaak. Deze plant wordt meer gebruikt als groente dan als kruid. Zeemelde of zoutmelde is een vaste plant die je aan de schorre van het Zwin vindt. Moniksbaard, ook zeegras genoemd is een éénjarige plant met een grasachtige structuur. Lijkt op zeekraal maar langer. Heeft een spinazieachtige smaak.

De bekendste zilte planten zijn lamsoor en zeekraal. Je vindt deze al op het einde van de winter op de vloedlijn. Het zijn eenjarige zeekruiden of zeegroenten die erg zouttolerant zijn. Ze kunnen zes tot zeven uur onder water blijven.

In de duinen

Ook in de duinen, tussen de lange grassen en in de rotsen vinden we een aantal zilte planten terug.

Lees het volledige artikel (en het recept met deze ingrediënten)in het meinummer van Fence.

%d bloggers liken dit: