Landschapstuin met een ziel

In Laarne heeft de oude Begoniakwekerij van de familie Van Damme moeten plaatsmaken voor een nieuw project: een prachtige landschapstuin die makkelijk te onderhouden is en uitblinkt in functionaliteit. Een slimme combinatie tussen gras, wilde bloemen, vaste planten en tuinpaviljoenen naar de wensen van Paul en Erna.

Te midden van de Gentse bloemenregio ligt een exclusieve landschapstuin van een hectare. Trotse eigenaars zijn Paul en Erna Van Damme-De Rycke, vroeger zelfstandigen en nog steeds bezige bijtjes. Tien jaar geleden ging Paul op pensioen en besloot hij om zijn vrije tijd buiten door te brengen. Een gedeelte van de oude Begoniakwekerij maakte plaats voor zijn tuinplannen. Hij nam een tuinarchitect onder de arm maar voerde de werken zelf uit. “Het moest een landschapstuin worden die in de landelijke omgeving zou passen. Exotische planten en bomen lieten we links liggen. We kozen voor grote partijen inheemse planten en bloemen. Van knotwilgen, Anabellen en vaste planten tot wilde bloemenweides en gazon. Omdat het zo’n grote tuin is, besloten we om geen éénjarigen te planten, want die brengen erg veel werk met zich mee. De bloemenweides worden elke vier jaar opnieuw ingezaaid en het gras wordt tweemaal per week gemulcht. Het mulchen van de in totaal 4.000 m² aan graspartijen neemt tijdens het seizoen per keer circa anderhalf uur in beslag, wat goed meevalt. Moest ik het gras maaien en alle resten moeten wegvoeren, dan zou ik er gemakkelijk dubbel zo lang over doen.”

Lees de volledige reportage in het aprilnummer van Fence

Dat Paul en Erna hun tuin met hart en ziel onderhouden staat als een paal boven water, maar wat ons nog meer opvalt dan de bloemenpracht zijn de vele bouwwerken in de tuin: standbeelden gemaakt uit bloempotten, terrassen, een paviljoen,…. . “Alles is gemaakt uit recuperatiematerialen”, vertelt Paul. “En eigenhandig gemaakt door Paul”, vult Erna aan. “Paul heeft in het Museum voor Oudere Technieken zelfs een cursus gevolgd om op traditionele manier een bakoven te bouwen. Het resultaat staat in onze tuin: een steenoven waarin we wekelijks brood bakken. Want aan de oven hebben we een klein gebouw opgetrokken dat dienstdoet als bakhuis. Terwijl het brood bakt, keuvelen we wat met vrienden of familie aan de Leuvense stoof.”

 

Van druivenserre tot oranjerie

Wat ons de ogen uitsteekt, is de prachtige oranjerie die tegen de woning rust. “Het doet dienst als oranjerie waarin we ’s winters planten onderbrengen, maar eigenlijk is het een deel van een oude druivenserre”, licht Paul toe.  “We hebben die serre een vijftal jaar geleden in de Druivenstreek gehaald. Daar werden ze bijna allemaal vervangen door nieuwe en de oude serres werden gewoon op de container gegooid.” “Het glas hebben we diep in de boomgaard en tussen de kippen opgehaald. Dat was een hele belevenis. Maar uiteindelijk hebben we er een sierlijke en oude oranjerie aan overgehouden. Buiten de kosten van het zandstralen en het poederlakken hebben we er niets voor betaald. Al heeft Paul er heel veel tijd ingestoken om van de grote serre een kleine oranjerie te maken”, vertelt Erna. “Ik heb van de rest van de oude serre ook nog een buitenkeuken en een pergola gemaakt en bovendien hebben ook de kinderen stukken gebruikt.” verklaart Paul. “En de vloer, die zie je over de hele tuin terugkomen. We kochten de bodem van een schip op en gebruikten het hout voor verschillende doelstellingen: vloeren, terrassen en de aanbouw van het bakkershuis. Echt alles is dus uit recuperatiematerialen vervaardigd.”

 

Kinderpret

De Bremders is er niet enkel voor Paul en Erna. Op woensdagnamiddag en in de weekends maken de kleinkinderen het er bont. Speciaal voor hen creëerde Paul een speelterrein. “De oude watertank van de kwekerij doet nu dienst als zandbak. We lieten het onderste gedeelte in de grond zitten, plaatsten een houten omkadering voor de veiligheid en stortten zeven vrachtwagens zeezand in de tank. Ook de speeltuigen heb ik zelf ontworpen en gemaakt. De kleinkinderen kunnen zich hier uitleven terwijl wij rustig van een wijntje genieten op het terras.”

Het harde werk van Erna en Paul heeft geloond. Ze zijn terecht trots, maar de tuin blijft een groeiend proces. “We zijn vorig jaar in de paasvakantie met de familie op vakantie geweest in Peru. Daar heeft Paul alweer een nieuw idee opgedaan”, vertelt Erna. “Een barbecue”, gaat Paul verder, “niet zomaar een barbecue, maar een grote ronde grill waar je voor de hele familie op kan bakken. Het rooster is rond en in het midden maak je je vuur. Wanneer het hout tot kolen is verminderd, trek je de kolen naar je toe tot onder het rooster. Zo moet je niet de hele barbecue verwarmen maar kan je alleen onder het stukje rooster dat je nodig hebt gaan verwarmen. Ik maak de barbecue zo groot, dat we er met de hele familie van kunnen genieten. En bovendien krijgt hij een centrale plek in de tuin.”

%d bloggers liken dit: